گذاری بر فلسفه «ودانته» از آغاز تا «رامانوجه»
39 بازدید
محل نشر: نامه مفید » اسفند 1381 - شماره 34 (24 صفحه - از 25 تا 48)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
اندیشه فلسفی هندی با سابقه‏ای بیش از دو هزار سال در دو شاخه مکاتب آستیکه (سنتی و یاراست کیش) و ناستیکه (غیر سنتی و یا ناراست کیش) ادامه یافته است. از میان مکاتب ششگانه سنتی، مهمترین آنها مکتب ودانته است. الهام بخش اصلی فیلسوفان ودانته متون اپنیشدی و دغدغه عمده آنها فهم ماهیت خدا، انسان، جهان مادی و ارتباط این سه با یکدیگر است. حکیمان اصلی ودانته در تفسیر این رابطه با هم وحدت نظر ندارند و همین امر، موجب پیدایش سه جریان فرعی در درون این مکتب شده است. مکتب ادوایته ودانته به رهبری شنکره، وحدت گرای تمام عیار و پرطرفدارترین مکتب فلسفی هند است. مکتب ویسیش ادوایته، راه میانه را برگزیده و رامانوجه شخصیت برجسته آن است و مکتب دوایته به رهبری مدهوه، که از آن دو متأخرتر و کاملاً کثرت گرا است. واژگان کلیدی: آتمن (Atman)، برهمن(Brahman)، ودانته(Vedante)، اُپنیشد(Upanisad)، شنکره(sankara)
آدرس اینترنتی